Kayla heeft vanmorgen, één van de ouders van de jonge vogeltjes te pakken genomen. Het nestje dat met liefde is gebouwd, en waar nu je nu de kleine vogeltjes hoort piepen, is wreed verstoord. Net als ik weg wil gaan zie ik Kayla met één van de ouders in haar bek rond rennen. Als ik buiten kom, ren ik achter Kayla aan om te zien of het vogeltje nog leeft….maar helaas, het vogeltje is dood.  Het andere vogeltje zit op het randje van de opening van het vogelhuisje om zich heen te kijken. De kleine vogeltjes hoor ik piepen…..wat zielig. Is één ouder sterk genoeg om dag en nacht het eten te brengen naar de kleintjes ?  Gaat hij eindeloos op zoek naar zijn partner, om samen de taak van de jongen grootbrengen af te willen maken ?

Ik ben inwendig woest op Kayla, maar wat kan je zo’n poes kwalijk nemen.  Het idee dat de kleine vogeltjes nu misschien van de honger ook dood zullen gaan, maakt me op slag terneergeslagen.  Afwachten is het enigste wat ik kan doen, maar ik zie het somber in….het andere vogeltje heb ik ook niet meer gezien.

Zaterdag en zondag zijn voorbij gevlogen, door twee volle ongeplande dagen. Zaterdag ochtend kwam kim, en tegen de middag Daniël. die nog graag naar de rommelmarkt wou. Helaas was er maar één zaal en die was nog niet eens vol. Na een klein uurtje uurtje we dan ook weer thuis. Nog maar net binnen, kwamen  Marike, haar vader, en Henk met kleine Daan.  Wat een vrolijke baby, hij heeft bijna de hele tijd liggen te schater lachen, draait zich al om, en brabbelt honderd uit.  Vijf maanden oud is hij nu, en we genieten van het oma en opa zijn.

Vandaag…zondag, en we hadden met Dennis en Emma om negen uur afgesproken. Ze hebben de smaak van de rommelmarkt te pakken en internet afgespeurd naar eventuele markten. Eerst naar Leek, in de sporthal daar….een tegenvaller, maar toch nog een leuk windlicht gekocht. Daarna richting Tynaarlo….volop braderie, en kermis. Maar door het slechte weer  waren er maar twee mensen die de regen trotseerde, en met wat spulletjes buiten stonden. Door naar Annen, waar ondanks het slechte weer wat meer standhouders buiten in het natte gras stonden. Bijna een kastje gekocht, maar bij nog eens goed kijken bleek het behoorlijk onder de houtworm te zitten….zo jammer, want ik was op slag verliefd.

Als we even thuis zijn , staan mijn ouders voor de deur. Of Chris en ik zin hebben om mee te gaan naar Nieuw -  Amsterdam. Er is een opening van een expositie van 47 kunstenaars, en zo zitten we voor we het weten weer in de auto. Mooie schilderijen, beelden en glaswerk. Met verbazing bekijken we een prachtig schilderij, die later blijkt binnen tien minuten verkocht te zijn voor…16.000 euro. Pfff wat een geld voor wat leuks aan de muur, Het was gezellig, en de hapjes om te smullen. We komen weer laat thuis, mijn ouders gaan meteen door naar een verjaardag. Even later val ik op de bank in een klein slaapje, vermoeid van een leuk gezellig druk weekend.