Een heerlijk ochtend zonnetje en na een kop koffie trek ik mijn jas aan en ga met camera naar buiten om deze kans te benutten voor wat foto’s. Nu de sneeuw verdwenen is en het gras weer zichtbaar is lijkt het weer een totaal andere wereld. Het is genieten buiten, vooral omdat de eerste bloemen uit de grond komen. Heerlijk om weer na lange tijd weer eens bloemen te kunnen fotografen.

Het zijn maar grijze dagen, geen wolken alleen maar een grijze trieste lucht. Een ideale dag om samen met mijn zus weer eens een bezoekje aan de kringloop winkel te brengen. Geen specifiek doel om iets te kopen maar altijd leuk om gezellig samen even lekker rond neuzen. Leuk dat ik wel een grijs krukje vond, ideaal dat hij perfect bij de rest van de inrichting past, verder vond ik nog wat leuke spulletjes van oud zilver.

Ook heb ik met pijn in mijn hart heel wat oude berichten verwijderd waar de foto; s van zijn verdwenen. Voor de twee keer sinds ik een site heb. Nu bijna drie jaar en uiteindelijk blijft er weinig meer van over. Zo jammer,  ik vond het leuk om de oude berichten met foto’s terug te kijken en zien en te lezen wat ik zoal heb gedaan.  Hopelijk gaat het nu eens goed.

Eindelijk weer even een berichtje. Ik heb nogal wat problemen met mijn laptop gehad en kon niks plaatsen. Twee virussen en vijf en zestig spam berichten hebben bij nogal wat van de pc gewist. Bijna alles was en ben ik kwijt. Het heeft Chris heel wat moeite gekost om het tot dus ver weer in orde te krijgen en hopelijk is gauw alles klaar. In tussen was ik bijna zover om met alles wat met de pc te maken heeft te stoppen, de lol was eraf. Al mijn foto’s van het afgelopen jaar zijn verdwenen en er zit niks anders op om deze berichten te verwijderen. Vanmorgen zat ik met een kop koffie achter de laptop naar mijn site te kijken…stoppen, nee. Vol goede moed ga ik weer opnieuw beginnen en laat mij niet klein krijgen door twee virussen en vervelende spam.

Je kan je wel voorstellen dat ik blij was dat er vanmorgen een strakke blauwe lucht was en een zonnetje scheen en nog steeds schijnt. ..hier word je toch weer een stuk vrolijker van. Lentekriebels die veranderingen in huis bij mij naar boven brengen,en ik kreeg meteen zin om de blauwe verf die Emma nog over heeft van het verven van hun nieuwe kamer op te gaan halen. Toen we de verf gingen kopen begonnen mijn hersens al weer op volle toeren te draaien bij het zien van al die mooie kleurtjes. Zacht roze..niks voor Chris, maar ik vind het super. Zachtblauw…heb ik al eens gehad en mooi voor in de zomer. Emma had nog een restje over of ik daar belang bij had…Yeah, super. Ik heb nog een grote emmer wit staan en kan dit samen met de blauw mengen tot de juiste kleur.

Misschien dat ik morgen aan de slag ga. Chris gaat Dennis en Emma helpen verhuizen en er is al zoveel hulp dat mijn hulp niet nodig is. Morgen dus een dagje voor mij alleen… met een kwast, roller en een grote pot verf.
                                                    Prettig weekend.

Ik heb nog geprobeerd om enthousiast te reageren toen ik van morgen door het raam van de slaapkamer naar buiten keek. “Oooo…kijk Chris, weer een witte wereld “ Maar de teleurstelling is duidelijk in mijn stem te horen. Ik kijk naar de tuin waar gisteren de grassprietjes eindelijk weer een beetje zichtbaar waren en nu weer onder de sneeuw zijn verdwenen. Chris de eeuwige optimist moet lachen “het is winter lieverd en sneeuw hoort daarbij”. Jaja…maar ik kan geen sneeuw meer zien. Zin om er met dit weer erop uit te gaan is er niet en het vele binnen zitten hangt me echt de keel uit.

Een uur later vertrekt Chris naar zijn werk op de fiets in de sneeuw. Ik pak nog een kop koffie en ga meer weer eens achter de laptop. In huis is er niet veel meer te doen. Door het slechte weer en het vele binnen zijn is er heel wat afgepoetst en is alles aan kant. Vanmiddag komen Dennis en Emma en eten vanavond een hapje mee. Ze zitten midden in een verhuizing en staat alles op de kop. Zaterdag staat de verhuizing gepland…hopelijk is de sneeuw dan weer verdwenen en krijgen we dan als de armen vol zijn met dozen, stoelen, en al wat meer wat over gebracht moet worden geen rare glij en val partijen.

 
Een overvol gezellig druk weekend zit er weer op gevuld met familie bezoek.  Vrijdagmiddag  kwamen mijn ouders en heeft Chris een nieuwe wieldop op hun auto gezet. Ondertussen heb ik met mijn moeder lekker zitten klessebessen en een paar spelletjes Skip-Bo gedaan.

Zaterdag kwamen Joke, dochter en even later kwam Kim binnenvallen, die al gauw samen met haar nichtje hele gesprekken had over de zwagerschap. Joke en ik vermaken ons ondertussen achter de laptop. Aan het eind van de middag komt Daniël verkleumd van een lange fietstocht. Chris duikt om half zes de keuken in en zorgt dat de ondertussen lege magen weer vol zijn. Na de koffie gaat iedereen weer naar huis en ploffen Chris en ik op de bank voor een filmpje. Maar helaas ging dat niet door omdat Dennis belde om te vragen of Chris Dennis en Emma kon op halen van Centraal Station Groningen. Die kwamen terug van een kleine vakantie uit Amsterdam.

Zondag komen Joke en eega. Zwager en Chris gaan samen er op uit met de auto (het is te koud voor een fiets tochtje), Kim en de hondjes kwamen ook weer langs. En even later kwamen Dennis en Emma ook nog aanzetten en zat het huis weer vol. In het begin van de middag besloten de kids om naar T. te gaan en kwamen voor het eten weer terug. Ondertussen toen de kids weg waren, kwamen de kids van Chris onverwachts langs met een groot cadeau. Een super computer omdat zijn oude nogal wat problemen en gevloek veroorzaakte wat hij normaal nooit doet. Even later vallen Kim, Emma en Dennis ook weer binnen. Boulie zoekt in alle chaos een lekker rustig plekje uit op de stoel om daar een dutje te doen van de drukke middag.

Rond etens tijd gingen Peter en Henk weer naar huis en begon Chris met koken. Hij maakte een heerlijke stamppot (witte bonen en sperziebonen) met een slavink. Als toetje kregen we heerlijke zelf gemaakte pudding met slagroom. Eén van Chris zijn specialiteiten. S’ avonds hadden we nog even tijd voor ons zelf en door het drukke weekend hebben wij ons vanmorgen verslapen.

 
“Mam…ik moet je wat vertellen” een aarzelende stem van Kim aan de andere kant van de lijn van de telefoon. Mam ik ben zwanger…..stilte aan beide kanten, wachtend op een reactie van mij. Even moet ik dit nieuws op mij in laten werken. Heel even maar, een brok in mijn keel, tranen in mijn ogen, een emotie van blijdschap vult mijn hele lijf. Kim zwanger, een derde kleinkind op komst in twee jaar tijd….heerlijk. S ’avonds  zit Kim bij mij op de bank en kletsen we honderd en één uit over zwagerschapskwaaltjes, dingen die geregeld moeten worden, namen en alles wat er bij hoort.

De dagen daarna hangen we om de haverklap aan de telefoon. Kim zit vol met vragen en vind het heerlijk om over de zwagerschap te kletsen. Twee febr. komt Kim langs net terug van de echo en met de foto die daarvan gemaakt is. Zeven weken zwanger blijkt op de termijnen echo, zo klein als een boontje, maar ze konden het hartje zien kloppen. Een spannende tijd voor Kim & vriend en voor ons die we vol verwachting tegemoet gaan.

Soms heb je van die dagen waarin je alles zo heerlijk begint. Vandaag is dit zo’n dag voor mij. Best grappig als je zo’n dag zou kunnen filmen en je later jezelf mopperend terug ziet omdat niks wil en gaat zoals jij het wil. Als ik vanmorgen klaar wakker word kijk ik voorzichtig richting klok en mijn vermoedens worden bevestigt…vijf uur. Blijven liggen heeft geen zin weet ik uit ervaring en stap voorzichtig uit bed om Chris niet wakker te maken en doe zachtjes de slaapkamer deur open..een mooi moment voor de poes om naar binnen te glippen. In het donker probeer ik hem onder het bed vandaan te lokken een ideale plek weet Kayla, want het duurt even voor ik hem er onder weg heb en inmiddels is Chris ook wakker. Gelukkig kan hij nog wel even door slapen en draait zich weer om voor een paar uurtjes.

Een kop koffie en de laptop aan om een foto in photoshop te bewerken. Het pijltje waarmee ik de actions mee moet activeren is spoorloos verdwenen en met geen mogelijkheid krijg ik hem ervoor. Eindelijk na een half uur (vraag me niet hoe) is het pijltje terug, maar alle actions zetten de foto’s om naar zwart wit…en ben ik het photoshoppen inmiddels behoorlijk zat. Ook Chris die om half negen beneden komt kan de oorzaak niet vinden..

Tegen half elf naar Henk en Marike. Nog maar drie stappen buiten de deur lig ik languit op de grond. Het is glad…spekglad. Mij vast houdend aan Chris schuifelen we naar de auto. Dit is niet mijn dag bedenk ik me tijdens de schuifelpartij en ben benieuwd wat er nog meer mis kan gaan. Nou ,dat ik bij Henk en Marike bijna weer op mijn gat lig. Gelukkig alert op de gladheid gaat het net goed. Mooi dat het als het tegen zit alleen maar beter kan gaan en vanaf dat moment ook alles vlekkeloos verloopt en vol goede hoop aan het weekend kan beginnen.

Dennis belde om te vragen of ik zin had om wat foto’s van hun te maken. Leuk, het was alweer lang geleden dat we een fotoshoot hebben gedaan, en Emma heeft ondertussen een metamorfose ondergaan.

De zwarte haren zijn verdwenen en hebben nu een mooie warme rode kleur die mooi oplicht in de zon. De bril heeft plaats gemaakt voor lenzen waardoor Emma haar blauwe ogen mooi duidelijk te zien te zijn. Na een kop koffie gaan we de tuin in om de foto’s te maken.

Nog steeds sneeuw en kou, maar dat mag de pret niet drukken. Zeker niet voor Dennis en Emma die halverwege een sneeuwballen gevecht houden waarvan Dennis een volle lading over zich heen heeft gekregen. Kayla die altijd achter Dennis aanloopt (nooit op schoot wil, behalve bij Dennis) komt gezellig bij ons en kijkt vanaf de tuintafel toe tot hij begint te miauwen en Dennis zijn aandacht vraagt.

Na de fotoshoot nog even naar de kringloop, was ook alweer een eeuwigheid geleden. Heerlijk om daar weer eens rond te snuffelen, maar niks bijzonders gezien en dus niks gekocht. Trouwens de zolder staat nog vol met spullen, kan er eigenlijk beter iets heen brengen dan nog meer kopen. Weer thuis nog samen even thee gedronken voordat Dennis en Emma weer naar huis gaan en ik aan het avond eten kon beginnen…aardappelen, spruiten met een gehaktbal..hmm.

Op het moment niet zoveel te vertellen. Er zijn nu eenmaal dagen dat er weinig tot niets bijzonders gebeurd. Niet helemaal waar…zelfs iets heel speciaals, moois en spannends…. maar daar kan ik nu jammer genoeg nog niet verder iets over vertellen. Geduld word op de proef gesteld wat voor mij een moeilijk iets is…maar goed het is even niet anders.

Alweer de laatste dag van de week, de straten zijn hier weer wit en het sneeuwt op het moment weer. De winter lijkt wel weer opnieuw te beginnen. Straks even een wandeling en wat foto’s maken. Het word tijd dat ik weer eens wat aandacht aan Flickr. (fotoalbum) ga besteden en wat foto’s ga plaatsen. Iets wat ik al een poosje wil maar om de één of andere reden niet toe kan zetten. De laatste foto die ik heb geplaatst is van voor de kerst…echt alweer lang geleden. Mijn pro account om meer dan twee honderd foto’s te kunnen plaatsen lijkt nu wel volkomen overbodig en is jammer van het geld.

Morgen zaterdag…een dag die we samen met de kids doorbrengen…een spelletje Skip-Bo spelen, honderduit praten en samen eten…altijd weer gezellig.